Podaj hasło
    
CD Accord Sp. z o.o. English
e-mail
Firma Katalog Artyści Dystrybutorzy Kontakt Nowości
   
Artists
Piotr Tomaszewski
< >


Urodził się w 1974 roku w Gostyninie. Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku 10 lat w ognisku muzycznym w Płocku. Od 1990 roku, jako uczeń PSM im. Fryderyka Chopina w Warszawie uczęszczał do klasy gitary prof. Ryszarda Bałauszko. Ukończył studia w warszawskiej Akademii Muzycznej, Filii w Białymstoku, w klasie tego samego profesora. Jest laureatem licznych nagród. Już w 1988 roku wygrał Warszawski Konkurs Gitarowy oraz zdobył II nagrodę w XII Ogólnopolskim Konkursie Gitarowym w Strzelcach Krajeńskich. Rok 1990 przyniósł III nagrodę w V Międzynarodowym Konkursie Gitarowym 'Kraków 90' (najmłodszy uczestnik, najlepszy z Polaków, nagroda Ambasady Argentyny) oraz II nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Szkół Muzycznych II stopnia w Koszalinie. W 1994 roku otrzymał III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Edmunda Jurkowskiego "Śląska Jesień Gitarowa" w Tychach, a rok później zwyciężył w Międzynarodowym Konkursie Gitarowym "Kraków 95" - jako nagrodę otrzymał wówczas również gitarę od lutnika Manuela Contrerasa. W 1996 roku zdobył II miejsce w konkursie "Muzyka i Śpiew z Europy Wschodniej" w Warszawie. Rok następny przyniósł dwa zwycięstwa: w II Międzynarodowym Konkursie Gitarowym Fundacji Blasa Sáncheza w Ingenio (Gran Canaria) w Hiszpanii, oraz w VIII Międzynarodowym Konkursie Gitarowym w Las Palmas (Gran Canaria) również w Hiszpanii. W roku 1998, jako najlepszy z Polaków i najlepszy z gitarzystów, uzyskał IV nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Indywidualności Muzycznych w Łodzi oraz nagrody Krajowego Biura Koncertowego i Międzyuczelnianej Katedry Gitary.

Do swych osiągnięć Piotr Tomaszewski może też z pewnością zaliczyć udział w "Koncercie Roku 96" - w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, prowadzenie Międzynarodowego Kursu Gitarowego w Ingenio (Gran Canaria) w Hiszpanii (1998), a także dwa stypendia: Ministra Kultury i Sztuki (1996/97) oraz rządu hiszpańskiego (1998/99).

Piotr Tomaszewski uczestniczył też w kursach mistrzowskich słynnych wirtuozów gitary takich, jak: Roland Dyens, David Russel, Jorge Morel, Jorge Cardoso, Costas Cotsiolis, Jad Azkoul czy Roberto Ausel, Carlos Oramas i Blas Sánchez. Artysta koncertuje w kraju i za granicą, m.in. na Litwie w Czechach, na Węgrzech, w Niemczech, Hiszpanii, na Wyspach Kanaryjskich. Nagrywa dla Polskiego Radia i Telewizji, a także dla Canal 10 w Hiszpanii. W swoim repertuarze ma utwory z różnych epok, w tym dzieła na gitarę i orkiestrę (Concierto de Aranjuez Joaquina Rodrigo, I Koncert A-dur Maura Giulianiego).

To, co zauważyłem u Piotra Tomaszewskiego, oprócz jego wielkich zalet jako gitarzysty klasycznego, to że gra w sposób szczególny, rzadki u muzyków klasycznych: z wyobraźnią i uczuciem. Wydaje mi się również, że jest najlepszym interpretatorem mojej muzyki."

Roland Dyens, Lublin, listopad 1995

Wyjątkowy temperament i intuicja muzyczna, oraz naturalność i umiejętność poruszania się w wielu stylach, to niewątpliwie cechy gry Piotra Tomaszewskiego. A najważniejszym jest fakt, iż cechy te ożywają w pełni w kontakcie z publicznością.

Ryszard Bałauszko

Na koncercie laureatów Piotr Tomaszewski został zmuszony do bisu po bardzo atrakcyjnym wykonaniu nowoczesnej kompozycji Rolanda Dyensa Libra Sonatine. Elementy funkowo-jazzowe, zawarte w trzeciej części utworu, autentycznie rozgrzały publiczność.

(...) Zwycięzca Piotr Tomaszewski zaprezentował głównie muzykę współczesną (R.Dyens, F.Kleynjans, N.Koshkin), którą lubi i czuje, a jego entuzjazm udziela się słuchaczom."Zbigniew Dubiella Gitara i Bas

Za każdym razem prezentował się w innym repertuarze, od lirycznej klasyki gitarowej do rytmów jazzowych, wzbudzając zachwyt publiczności.

Gazeta Wyborcza

Piotr Tomaszewski jest bardzo wrażliwym i inteligentnym muzykiem, i rzeczywiście zasłużył na pierwszą nagrodę, staje się coraz bardziej dojrzały. Byłem pod wrażeniem jego wyczucia stylu w Dyensie (Songe Capricorne, Libra Sonatine), a także w Kleynjansie (A L?aube du Dernier Jour) ? do końca dramatycznych i interesujących. Jego Scarlatti był lapidarny i dokładny, powtórki nieskazitelnie ozdobione, co podtrzymywało wrażenie, iż oto mamy do czynienia z osobowością i talentem wysokiej próby


  Back to top of the page